کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٧٥ - متقى به خداى سبحان مى رسد

درس چهارم :

يادآورى

بحث درباره كرامت انسان در قرآن كريم بود . خداى سبحان بعد از آنكه اساس و محور كرامت را كه تقواست بيان نمود , فرمود : انسان , مسافر به لقاى حق است . ممكن نيست انسانى اهل سفر نباشد , يا پايان سير انسان غير لقاء خدا باشد , بلكه سفر براى هر انسانى ضرورى است . او همواره از نشئه اى به نشئه ديگر , منتقل مى شود و پايان سير اين مسافر هم , لقاى حق است . در اين دو اصل , ترديد و يا تخصيصى راه ندارد , هم ضرورت سفر براى هر انسان , و هم اينكه پايان آن لقاء الله است . فرمود :

( يا أيها الانسان إنك كادح الى ربك كدحا فملاقيه ) [١]

پس هر انسانى بالضروره مسافر است . و براى هر مسافرى بالضروره مرجعى است كه سير او با رسيدن به آن مرجع پايان مى پذيرد . پس براى هر انسانى , مقصدى است كه به آن خواهد رسيد .