کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨٣ - اتقى كيست

يك ملكه نفسانى است كه با عمل محض حاصل نمى شود , همانطور كه با علم صرف هم حاصل نمى شود , بلكه با عمل صالح و علم صحيح فراهم مى شود . و عمل صالح هم انجام دادن واجبات و پرهيز از محرمات است . علم صحيح هم , خواه برهانى و خواه شهودى , مربوط به معرفت حق و مبدأ و معاد و مانند آن است و هرچه اين امور بيشتر شد , قهرا تقوا و كرامت هم بيشتر است .

كرامت در سخنان اميرالمؤمنين - عليه السلام

در جلسه قبل نمونه هائى از بيانات حضرت اميرالمؤمنين سلام الله عليه خوانده شد كه اين امور را يكى پس از ديگرى در بردارد . يعنى وابستگى كرامت به تقواى علمى و عملى و اينكه تقواى علمى و عملى حاصل نمى شود , مگر با حفظ آن شرائط و پرهيز از آن موانع , و ابتغاء وجه الله چه در مساله علمى و چه در مساله عملى . و همانطور كه لوازم تقوا و شرائط آن در سخنان حكيمانه آن حضرت هست , اوصاف متقيان نيز در كلمات نورانى آن حضرت وجود دارد .

در خطبه اول , اوصافى براى رسول خدا - صلى الله عليه و آله - نقل مى كند , مى فرمايد( : و اكرمه عن دار الدنيا , و رغب به عن مقارنة البلوى ) خداى سبحان رسولش را گرامى داشت و نگذاشت دستش به دنيا آلوده بشود , فرمود : تو موجود كريمى هستى , شايسته نيست شخص كريم , خود را به عالم طبيعت آلوده بكند( . فقبضه اليه كريما صلى الله عليه و آله , و خلف فيكم ما خلقت الأنبياء في اممها اذا لم يتركوهم هملا , بغير طريق واضح و لا علم قائم . )