کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨ - روح الهى منشأ كرامت است

روح الهى منشا كرامت است

خداى سبحان , انسان را به عنوان نوع كريم معرفى كرد . فرمود( : و لقد كرمنا بنى آدم) يعنى اين نوع انسان , في نفسه , كريم خلق شده و شايستگى كرامت زائد را هم دارد . در سوره اسراء آيه ٧٠ چنين فرمود :

( و لقد كرمنا بنى آدم و حملناهم في البر و البحر و رزقناهم من الطيبات و فضلناه م على كثير ممن خلقنا تفضيلا ) .

فعلا بحث در اين نيست كه انسان بر جميع موجودات جهان امكان , فضيلت دارد , يا بر بسيارى از آنها . چون صدر آيه ناظر بر كرامت نفسى انسان است : ( و لقد كرمنا بنى آدم) , و ذيل آيه , ناظر به كرامت نسبى است( : فضلناهم على كثير ممن خلقنا) پس خداى سبحان انسان را به عنوان نوع كريم ياد كرده است . همچنين بعد از بيان آفرينش و افاضه روح الهى به او , چنين فرمود ( : فتبارك الله احسن الخالقين) [١] و اين آفرين گفتن , فقط به جهت افاضه روح الهى است و گرنه در سايه شؤون ياد شده , حيوانهاى ديگر با انسان از لحاظ تطور نطفه و علقه و مضغه و جنين و مانند آن , شريكند و خداى سبحان كرامت انسان را فقط در سايه علم و عمل صالح مى داند , اما نه هر علمى , بلكه علمى كه معلمش خداى سبحان است و انسان را به فراگيرى آن علوم دعوت كرده است .