کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٧٣ - توقف تقوا بر معرفت

( يا أيها الذين آمنوا لا تحلوا شعائر الله و لا الشهر الحرام و لا الهدى و لا القلائد و لا آمين البيت الحرام يبتغون فضلا من ربهم و رضوانا و اذا حللتم فاصطادوا و لا يجر منكم شنان قوم ان صدوكم عن المسجد الحرام أن تعتدوا )

يعنى تجاوز يك عده , شما را وادار به اعتداء و ستم نكند .

( و تعاونوا على البر و التقوى و لا تعاونوا على الاثم و العدوان و اتقوا الله إن الله شديد العقاب )

كه اين جمله اخير دعوت به تقواست از لحاظ اجتناب از معاصى . و بخش اول دعوت به تقواست از لحاظ امتثال واجبات الهى .

بنابراين هم از راه پرهيز از گناه , بايد با تقوا بود و هم از راه امتثال تكاليف لازمه و انجام كارهاى واجب . اينها ادله اى است كه دلالت مى كند بر اينكه , تقوا متوقف بر عمل صالح است .

توقف تقوا بر معرفت

اما طائفه اى از آيات بر اين دلالت مى كنند كه تقوا همانطور كه متوقف بر عمل صالح است , متوقف بر بينش صحيح هم هست , يعنى همانطور كه انسان در عمل بايد با تقوا باشد , در علم هم بايد با تقوا باشد . تقواى عملى يك فرد آنست كه كار واجب را ترك نكند , بلكه بايد آنرا با حفظ شرائط و پرهيز از موانع و لله انجام دهد .