کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٥ - مقدمه

( اذ العفو نعت لكرمك . . . فشكرتك باد خالى في كرمك . . . و لا انقطع رجائى من جميل كرمك . . . فقد نبهنى اليقين الى كرم عطفك )

٨ - كرامت همانند سائر فضائل همسان خود در هر جا ظهور كند , آن موطن را همنام خود مى كند و مايه گرامى شدن آن مى شود , مانند روز عرفه كه ظرف خاص نزول رحمت و كرامت الهى است , و از اين جهت به كرامت ستوده شد . چه اينكه حضرت على بن الحسين - عليهما السلام - چنين فرمود :

( اللهم هذا يوم عرفه يوم شرفته و كرمته و عظمته و نشرت فيه رحمتك ) [٣١]

و مانند ماه مبارك رمضان كه درباره او چنين وارد شده است :

( و هذا شهر عظمته و كرمته و شرفته و فضلته على الشهور )

چه اينكه حضرت سجاد - عليه السلام - در وداع ماه مبارك رمضان مى فرمايد :

( السلام عليك يا اكرم مصحوب من الاوقات ) [٣٢]

گرچه سراسر جهان امكان كه مظاهر خداوند كريم اند , از