کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٧٢ - توقف تقوا بر عمل صالح
است , برخلاف علم كه وقتى مقدمات علم حاصل شد , انسان ناچار است كه آن مطلب را تصديق كند , يعنى بفهمد , ولى در پذيرفتن و انقياد نسبت به آن مختار است . ممكن است مطلبى را با جزم بفهمد , ولى به او ايمان نياورد( و جحدوا بها و استيقنتها انفسهم ) [١] ايمان جزء اعمال به شمار مى رود و در بخش تقواى عملى مطرح است , و مثل علم نيست كه در بخش تقواى علمى جا داشته باشد .
در همين سوره مباركه بقره آيه ١٧٩ مسأله اجراى قصاص را , زمينه حصول تقوا مى داند :
( و لكم في القصاص حيوة يا اولى الالباب لعلكم تتقون )
همانطور كه روزه گرفتن ماه مبارك رمضان را نيز در همين سوره , آيه ١٨٣ زمينه تقوا شمرده و مى فرمايد :
( يا أيها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم , لعلكم تتقون )
پس اين گونه اعمال واجب , زمينه حصول تقوا را فراهم مى كند , همانطور كه پرهيز از گناه نيز زمينه حصول تقوا را فراهم مى نمايد , زيرا انسان بايد , هم در امتثال اوامر با تقوا باشد , و هم در اجتناب از نواهى .
آيه دوم سوره مائده اينست كه :
[١]- سوره نمل , آيه ١٤