کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٠
٣ - كرامت همانطور كه از شؤون عقل عملى است مانند جود و سخاء وهبه , همچنين از شؤون عقل نظرى نيز بشمار مى آيد مانند معرفت و درايت و شهود و مانند آن , گرچه ممكن است از لحاظ مصداق , بين شؤون اين دو نيروى عقلى تلازم و احيانا زمينه اشتباه فراهم گردد , ليكن هنگام تحليل نهائى روشن خواهد شد كه فصل مميز هر يك ديگرى را جدا مى كند .
مثلا صفت ممتاز نبوت از مصاديق بارز كرامت است و انسانى كه به مقام نبوت نائل آمد , كرامت خاصى نصيب وى شد و خداوندى كه وى را به نبوت رساند نسبت به او اكرام نمود , همانطور كه سيدالشهداء حضرت حسين بن على - سلام الله عليهما و روحى له الفداء - چنين فرمود :
( اللهم إنى أحمدك على أن أكرمتنا بالنبوه و علمتنا القرآن و فقهتنا في الدين ) [١٠]
و نبوت , هم كمال علمى را به همراه دارد و هم كمال عملى مانند جود را , ليكن با اين حال نبوت را سخا وجود و مانند آن , بشمار نمى آورند .
و چون كرامت شامل شؤون عقل نظرى همانند علم به معارف الهى مى شود لذا در ادعيه و زيارات چنين آمده است :
[١٠]- دعاى شب عاشورا , منقول از طبرى , ج ٦ , ص ٢٣٩ - ٢٣٨