کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٧٨ - متقى به خداى سبحان مى رسد
مى رسد , مى توان حكم متقى را روشن نمود .
ولى از آيه( تزودوا فان خير الزاد التقوى ) مى توان استفاده ديگر كرد و آن اينكه تقوا زاد مسافر است و چون مسافر به لقاء الله مى رسد پس تقوا به لقاء الله مى رسد , كه از تلازم بين تقوا و متقى و اينكه مسافر متقى , به لقاء الله مى رسد مى توان حكم تقوا را روشن نمود .
بنابراين تقوا زاديست كه انسان را به مقصد مى رساند . و هر اندازه كه انسان به مقصد نزديك شد , به همان اندازه از مقصود كه خداى سبحان است بهره مى گيرد . (
فرقان) محصول تقوا
در سوره مباركه انفال فرمود : بهره اى كه خداى سبحان به وسيله تقوا به انسانهاى وارسته اى كه به سمت او در حركتند , مى دهد , همان علم شهودى و علم درونى است .
( يا أيها الذين آمنوا إن تتقوا الله يجعل لكم فرقانا ) [٧]
فرقان , آن نور درونى است كه به وسيله آن , حسن از قبيح و بد از خوب جدا مى شود , و انسان با تقوا , در انتخاب راه متحير نخواهد بود . گاهى انسان در تشخيص وظيفه متحير است , گاهى انسان در تشخيص حسن و قبيح گرفتار است . فرمود : اگر متقى بوديد خدا در
[٧]- سوره انفال , آيه ٢٩