کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤٥ - كرامت در سخنان اميرمؤمنان على - عليه السلام

يعنى اين فرشتگان كه حاملان پيام و مسير وحى هستند , كريمند . يعنى وحى الهى از مجراى كرامت عبور كرده و به شما رسيده است و در بين راه هيچگونه آسيبى نديده است , زيرا سفراى وحى , گذشته از كرامت , داراى وصف ممتاز امانت اند . پس خداى اكرم مبدا قرآن است . خود قرآن نيز كتابى است كريم . مسيرى هم كه اين كتاب از آن مى گذرد , معبر كرامت است , و انسان كاملى كه اين كتاب را تحويل گرفته تا معلم شما باشد و معارف آن را به شما بياموزد , او هم كريم است .

( انه لقول رسول كريم ) [٦]

بنابراين همه مبادى و علل و لوازمى كه در متن يا حاشيه اين كتاب قرار دارند , همراه با كرامت اند . و اين خود , شاهد قطعى است بر اينكه خداى سبحان مى خواهد انسانها را همانند فرشته ها به مقام والاى كرامت برساند , لذا برنامه انبياء تكريم انسانها است . و نشانه اش آنست كه , پيغمبر - صلى الله عليه و آله - فرمود( : انما بعثت لا تمم مكارم الاخلاق ) [٧] من مبعوث شدم تا راه انبياء پيشين را تتميم كنم . آنها آمدند و انسانها را با كرامت , آشنا كردند , و چون دين من تام و كامل است , بلكه اتم و اكمل اديان است , پس كار من هم , تتميم مكارم اخلاقى است .