کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤٤ - كرامت در سخنان اميرمؤمنان على - عليه السلام

مى توانيد از برنامه كرامت قرآن استفاده كنيد .

خداى سبحان كه مبدا تنزيل اين كتاب است , اكرم است( : اقرا و ربك الاكرم ) [٣]

در بعضى از آيات ديگر , خود را به عنوان كريم معرفى كرد . مثلا در سوره مباركه نمل مى فرمايد :

( فلما رآه مستقرا عنده قال هذا من فضل ربى ليبلونى ء اشكر ام اكفر و من شكر فانما يشكر لنفسه و من كفر فان ربى غنى كريم ) [٤]

يعنى هنگامى كه حضرت سليمان - عليه السلام - تخت ملكه سبا را به اندازه كمتر از يك چشم بهم زدن نزد خود حاضر و مستقر يافت , گفت كه اين توان خارق عادت و اين كرامت , از تفضل خداوند من است تا مرا بيازمايد كه , من شاكر و سپاسگزارم يا اين نعمت عظيم را كفران مى كنم . هر كس شكر نمايد , براى كمال خودش شكر مى كند و هر كس كفران نمايد تحقيقا پروردگار من بى نياز و كريم است .

پس خداى سبحان داراى صفت كرامت است , و خدايى كه كريم است , معلم انسانها است و برنامه خود را هم به دست سفراى كريم داد .

( بايدى سفره كرام برره ) [٥]