کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٧ - موانع كرامت

فرشتگان سفراى كريمند . سفيرى كه كريم است , سفارت او هم در محدوده كرامت است . او پيام كريم را مى آورد , پيام كريم , نشانه كرامت را در بردارد . اگر سفير به وصف كرامت ستوده شد , نشانه آن است كه او پيامى جز كرامت ندارد . اگر خداى سبحان درباره آنان فرمود : ( بايدى سفره , كرام برره) اينها پيك كرامتند , سفراى كرامتند , يعنى پيغامى را كه مى آورند , همان پيام كرامت است , يعنى من به وسيله ملائكه پيام داده ام كه شما كريم باشيد . نتيجه آنكه , هم معلم اكرم است , هم سفراء كريمند , و هم صحف مكرم است .

دنيا طلبى

پس نه در قرآن , سخن از تشويق به دنيا طلبى است و نه در درس خداى سبحان , ترغيب دنيا خواهى . و اگر كسى خواست توسط قرآن دنيا را جذب كند , به معنى آن است كه مى خواهد با قرآن كريم متاع دنى را فراهم آورد , و در حقيقت خود را فريب داده است , زيرا ممكن نيست كسى با سرمايه كرامت بتواند متاع دنائت فراهم كند و اگر اين قدر كوته انديش بود هرگز از روح قرآن , كه همان كرامت است , بهره نبرده است .

پس قرآن كتاب كريم است , آورندگان اين كتاب كريمند , معلم اين كتاب هم كريم است , و شاگردان راستين اين كتاب كه انبياء و اوليائند , كريم خواهند بود . و قبل از آنكه انسانها آن را ياد بگيرند , شاگردان اين كتاب , فرشتگانند .