کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١١٣ - جامعيت انسان و احسن المخلوقين بودن او

جامعيت انسان و احسن المخلوقين بودن او

مطلب ديگر اينست : روحى كه خداى سبحان به انسان داد , صرف نظر از قواى بدنى در فرشتگان هم هست , و در آفرينش فرشتگان نيز خداى سبحان نفرمود( تبارك الله احسن الخالقين) اين سبر و تقسيم نشان مى دهد كه احسن المخلوقين بودن انسان , براى آن جنبه بدنى و جنبه نباتى حيوانى و همچنين مربوط به جنبه عقلانى محضه او هم نيست , زيرا در جنبه عقلانى , فرشتگان با انسان شريكند و فرشتگان احسن المخلوقين نيستند , بلكه اين جامعيت انسان است كه او را احسن المخلوقين نموده است , و خدائى كه خالق اين كون جامع است , احسن الخالقين خواهد بود . هر فيضى كه خداى سبحان به انسان داد , پراكنده اش در جهان هست , اما جمعش در خصوص انسانيت و در انسان , خصوصيتى يافت مى شود كه در هيچ موجودى به عنوان جميع يا مجمع يافت نمى شود .

پس انسانى كه كون جامع است , هم كمالات نبات و حيوان را دارد و هم كمالات فرشتگان را دارا است , از اينرو احسن المخلوقين است . و خدائى كه خالق احسن المخلوقين است , احسن الخالقين خواهد بود . و اگر موجودى همتاى انسان چه در جهان فرشتگان , چه در جهان حيوانات يافت مى شد , خداى سبحان درباره او هم مى فرمود( : فتبارك الله احسن الخالقين )

پس معلوم شد كه احسن الخالقين بودن خدا به استناد احسن المخلوقين بودن انسان است , و احسن المخلوقين بودن انسان مربوط به