کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٥٠ - معرفت و عمل صالح , اساس تقوا

دستور از امام ششم - سلام الله عليه - وارد شده است كه خواهد آمد .

در سوره مباركه بقره , آيه ٦٣ و در سوره اعراف , آيه ١٧١ فرمود :

( خذوا ما آتيناكم بقوة و اذكروا ما فيه لعلكم تتقون )

گرچه خطاب اين دو آيه , متوجه بنى اسرائيل است اما نه مورد مخصص است , و نه براى تورات , خصوصيتى است كه قرآن آن خصوصيت را نداشته باشد . مى فرمايد : تقوايتان حاصل نمى شود مگر آنچه را كه خدا فرمود شما با قوت بگيريد , و مضامين آن را متذكر باشيد . پس تقوا تابع محكم گيرى دستورات آسمانى است .

از امام ششم - سلام الله عليه - سؤال كردند , اينكه خداى سبحان فرمود( : خذوا ما آتيناكم بقوة . . . ) ( , أقوة في الأبدان أو قوة في القلب) آيا منظور آنست كه ما آن را خوب بفهميم و ايمان قلبى ما نسبت به آن قوى باشد يا آنكه آن را با نيروهاى بدنى محكم بگيريم ؟ حضرت فرمود( : فيهما جميعا) [١] يعنى معارف الهى , و قوانين اخلاقى و فقهى آن را به خوبى بفهميد و با برهان عقلى يا نقلى و استدلال متقن عقايد دينى خود را فراگيريد و بعد از عالم شدن , در كمال متانت و استحكام به آن معتقد شويد , و از عقايدتان با قدرت دفاع كنيد . پس اخذ بقوه عبارت از مجموع معرفت تام و عمل تام است . اگر اين دو حاصل شد , آنگاه تقوا حاصل مى شود , وقتى