کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٧٦ - معرفت شهودى , اساس تقواى برتر

نظم خاص شبانه روزى و آسمان و زمين براى او آيه نيست . اگر كسى يك ايمان تقليدى صرف داشت , اهل جهان بينى نيست , او فقط تقواى عملى دارد , ولى از تقواى علمى بهره اى نبرده است .

در اين آيه كريمه فرمود : نظم شبانه روز و آنچه را كه خداى سبحان در آسمان و زمين آفريد , براى افرادى كه داراى تقواى علمى هستند يعنى اهل بينش هستند , خوب مى انديشند , و امور ياد شده را يكى پس از ديگرى ابتغاء لوجه الله فراهم مى كنند , نشانه هاى خداست . اين تقواى علمى است كه از راه برهان يعنى علم حصولى , به دست مى آيد .

معرفت شهودى , اساس تقواى برتر

مهمتر از برهان حصولى كه در اين آيه ياد شده است , علم شهودى است كه انسان با معرفت نفس و از راه خودشناسى به معرفت خداى سبحان راه مى يابد , تقواى علم شهودى را در آيه ١٨ سوره مباركه حشر بيان كرده است :

( يا أيها الذين آمنوا اتقوا الله و لتنظر نفس ما قدمت لغد و اتقوا الله , إن الله خبير بما تعملون )

كمتر آيه اى سراغ داريم كه در يك جمله كوتاه دو بار , دعوت به تقوا شده باشد و اين دو بار به عنوان دو حد و مرز , يك امر متوسط را در بر مى گيرند , چون در اين كريمه فرمود( : يا أيها الذين آمنوا اتقوا الله ) بعد فرمود( : و لتنظر نفس ما قدمت لغد ) بعد