کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨٨ - اتقى كيست

كريمه( و من يتق الله يجعل له مخرجا ) [٧] باشد . فرمود : شدائد وقتى نزديك وى شد , چون او با تقواست , و تقوا را در شدائد رعايت مى كند از او عزوب مى كند ( عزوب يعنى غروب( ما يعزب عن ربك من مثقال ذره ) [٨] يعنى( ما يغيب) . عازب يعنى غائب ) فرمود : به محض اينكه شدائد به او نزديك شد , رخت بر مى بندند و از وى غائب مى شوند .

كارها ممكن است اول در كام او , مر و تلخ باشد ولى چون انسان با تقواست فورا در كامش شيرين مى شود , و شيرينى به جاى مرارت مى نشيند .

( و انفرجت عنه الامواج بعد تراكمها و اسهلت له الصعاب بعد انصابها و هظلت عليه الكرامه بعد قحوطها ) امواج سهمگين بعد از تراكم و انبوه شدن از او باز و گشوده مى گردند و دشوارها براى او آسان مى شوند . اگر مدتى قحطى و خشكسالى باشد , بعد بارانهاى فراوان بيايد چقدر سودمند و گواراست ؟ فرمود : باران كرامت بر او فراوان مى بارد , بعد از اينكه مدتى رخت بر بست . پس تقوا آنقدر نقش دارد كه به وسيله آن بر انسان , باران كرامت مى بارد .

در خطبه ٢٠٥ تقوا را به عنوان عامل كرامت چنين بيان مى كند , فرمود( : فليقبل امرؤ كرامه بقبولها ) بايد انسان كرامت را قبول كند و تقوا را بپذيرد . در وصف تقوا و تشويق به تقوا فرمود : شما اگر خواستيد به كرامت برسيد , تقوا را بپذيريد([ و ليحذر قارعه قبل