کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨٧ - اتقى كيست

تقوا نصيحت كنيد ( , اخذته العزة بالاثم ) [٦] مى خواهند با گناه عزيز بشوند , اين عزت , عزت دروغ است . اگر عزت , عزت كاذب بود , ذلت مقابل آن , ذلت صادق است . پس اگر درباره شخص معينى خبر بدهيم كه زيد عزيز است , و اين قضيه كاذب بود , ذليل بودن او حتما صادق است , زيد ذليل است , صادق مى باشد و ذلت او در قيامت كه ظرف ظهور صدق و حق است ظاهر مى شود , لذا خداوند فرمود : اينان آنروز ذليل خواهند شد .

در اينجا حضرت على - عليه السلام - فرمود : بخشش بيجاى مال , شخص را پيش مردم كريم مى كند , اما پيش خداى سبحان موهون و ذليل و خوار مى كند( . و لم يضع امرؤ ماله في غير حقه و لا عند غير اهله الا حرمه الله شكرهم , و كان لغيره ودهم , فان زلت به النعل يوما فاحتاج الى معونتهم فشر خليل و الام خدين ) اگر يك روزى لغزيد و نيازى به همكارى داشت آنان بدترين دوست و بدترين صدق براى او خواهند بود . يعنى لئيم ترين خدين و صديق براى اويند .

در خطبه ١٨٩ , عظمت تقوا را كه زمينه كرامت است بيان مى كند , مى فرمايد( : فمن اخذ بالتقوى عزبت عنه الشدائد بعد دنوها و احلولت له الامور بعد مرارتها ) فرمود : اگر كسى با تقوا بود به محض اينكه شدائد به او نزديك شد , از او دور مى شود و غائب مى گردد . اين تعبير بسيار لطيفى است كه مى تواند تفسيرى براى آيه