کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨٥ - اتقى كيست

عند الله است نه عند الناس .

به حضرت پيشنهاد دادند كه , احيانا شما از راه حرام به مقصد برسيد , ( اين حرف كه هدف وسيله را توجيه مى كند هميشه بوده است ) حضرت فرمود : شما پيشنهاد مى دهيد من با حرام به مقصد برسم ؟

( أتأمرونى أن اطلب النصر بالجور فيمن وليت عليه ؟ و الله لا اطور به ما سمر سمير و ما ام نجم في السماء نجما ) اين تعبيرات در ادبيات عرب نشانه دوام است . مى گفتند تا ستاره در آسمان هست يا تا درياها آب دارد , آن كار ادامه خواهد داشت . حضرت على - عليه السلام - هم در بعضى از سخنانشان چنين تعبيراتى دارند كه بر گرفته از ادبيات عرب است و صرفا جنبه ادبى دارد . اما وقتى نوبت به تفهيم ابديت در كلام خاص خود حضرت مى رسد , يا آنچنان اين اصطلاحات را با نام خدا و ياد قيامت مى آميزد تا نارسائى آنها را جبران كند و يا اصطلاحى بر پايه تعليمات قرآن استعمال مى كند و مى فرمايد ( : حتى يرث الله الأرض و من عليها ) يعنى سخن از خدا و بازگشت امور به خداست . سخن از( ما ام نجم ) و( ما طلع نجم ) نيست . در وقفنامه اى كه حضرت على - عليه السلام - مرقوم فرمود , چنين آمده است([ : اين بايد بماند( حتى يرث الله الارض و من عليها ) اما در اينجا فرمود مادام كه ستاره در آسمان طالع است من دست به اين كار نمى زنم . آنگاه فرمود( : لو كان المال لى لسويت بينهم فكيف و انما المال مال الله ) شما پيشنهاد مى دهيد كه من از راه بخشش بيجا دلهاى عده اى را به سمت حكومت خود جذب كنم ؟