کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٢٢ - بهشت مشتاق بهشتى

( شوقا الى الثواب و خوفا من العقاب) نبود ممكن بود جمله اول( لو لا الاجل الذى) . . . حمل بر تقواى انسانهاى برتر بشود , ولى وجود اين جمله و تقابل ثواب و عقاب دلالت مى كند كه مراد , تقواى متوسطين است .

( عظم الخالق فى انفسهم فصغر ما دونه فى اعينهم) اين عاليترين رتبه است . ( ما دونه) اختصاصى به دنيا ندارد , بلكه بهشت و جهنم را نيز فرا مى گيرد . اينها مى گويند جهنم كوچكتر از آنست كه ما از آن بترسيم , و بهشت كوچكتر از آنست كه ما به آن مسرور باشيم . اينها كسانى هستند كه شوقا الى الله كار مى كنند . البته يقينا از جهنم نجات پيدا كرده و يقينا به جنات نيز رسيده اند , چون( ان المتقين في جنات و نهر