کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٢٠ - مراتب تقوا در سخنان مولاى متقين

است كه به عظمت تقوا كه در حقيقت محور اين فضائل است اشاره مى فرمايد : گاهى تقوا را در حد خوف از جهنم مطرح مى كند كه تقواى بردگان است , گاهى تقوا را در مرتبه شوق به بهشت تبيين مى كند كه تقواى تاجران و سوداگران است و گاهى نيز عاليترين درجه تقوا را كه تقواى احرار است گوشزد مى كند كه تقواى دوستان الهى است .

در خطبه ١١٩ مى فرمايد( : و اتقوا نارا حرها شديد , و قعرها بعيد , و حليتها حديد , و شرابها صديد , الا و ان اللسان الصالح يجعله الله تعالى للمرء فى الناس , خير له من المال يورثه من لا يحمده ) از آتشى بپرهيزيد كه حرارتش شديد است . در جاى ديگر , وقتى جهنم را معرفى مى كند مى فرمايد( : دار ليس فيها رحمه ) [٢٠] هيچ رحمتى در جهنم نيست , فقط غضب محض است . اين تقوا كه در حد ترس از آتش است , تقواى اوساط از انسانها است . اما تقوائى كه در خطبه معروف متقين ذكر شده , تقوائى برتر است .

سزاوار است كه بعضى از خطبه هاى نهج البلاغه , مانند خطبه متقين [٢١] را كه اكنون مطرح مى شود , همچون قرآن تلاوت و قرائت كنيم , چون روحش همان روح قرآن است كه به اين صورت در آمده است . اينطور نباشد كه هر وقت خواستيم سخنى بگوئيم از نهج البلاغه استفاده كنيم زيرا قرائت اين سخنان , در انسان نورانيت ايجاد مى كند .