کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٥٨ - مظاهر( كريم)

نيست , بلكه راهش باز است يعنى مقدارى از خداشناسى كه بر انسانها واجب است محجوب و پوشيده نيست , و مقدارى كه محجوب و پوشيده است , شناختن واجب نيست چون ممكن نيست . از اينكه مى فرمايد عده اى آنطور كه بايد , خدا را نشناخته اند , معلوم مى شود شناخت خدا آنطوريكه بايد , ممكن هست . يعنى عده اى( قدروا الله حق قدره) و عده اى ديگر( ما قدروا الله حق قدره) بعضى آنطور كه بايد خداوند سبحان را بشناسند شناختند , و بعضى آنطور كه بايد بشناسند نشناختند . آنها كه خدا را آنچنان كه شايسته اوست شناختند مى توانند تقواى الهى را در حد كمال مطلوب رعايت كنند , لذا به آنها مى فرمايد :

( يا ايها الذين آمنوا و اتقوا الله حق تقاته ) يعنى :

( يا أيها الذين آمنوا اعرفوا الله حق معرفته فاتقوا الله حق تقاته . )

حق معرفت خداوند آن است كه به مقدار ميسور شناخته شود و نسبت به غير ميسور آن , اعتراف به عجز شود , لذا حكيم بزرگوار , مرحوم آقاعلى حكيم در بدايع الحكم چنين فرمود كه( ما عرفناك حق معرفتك) را مى توان به ضم كلمه( حق) قرائت كرد نه به فتح آن , و معناى آن اين است كه آنچه ما شناختيم و به عجز خود اعتراف نموديم همانا حق معرفت و شناخت تو است . گرچه هنوز سندى براى