کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٥٦ - مظاهر( كريم)

ان صمتوا لم يسبقوا ]( [٢٤]

يعنى همه حقايق كريمه قرآن , درباره اهل بيت - عليهم السلام - است . هرجا سخن از مقام انسان كامل است , نمونه اش اهل بيت - عليهم السلام - هستند . اين انسانهاى كامل , بر اساس علم سرشار , داراى تقواى وافرند , لذا در عرصه كرامت , آنچنان پيش تاخته اند كه مظهر( كريم) گشته اند . آنها آينه دار كرامت حق , و مظهر نام( كريم) الهى اند كه از اسماء حسناى اوست .

مظاهر( كريم)

اگر در قرآن آمده است كه( : لله الاسماء الحسنى فادعوه بها ) [٢٥] , از امام صادق - سلام الله عليه - رسيده است كه( : نحن و الله الاسماء الحسنى ) [٢٦] . اين اسماء حسنى , اسماء فعليه حقند . فعل حق , خارج از ذات اوست , و مظهر امكانى مى طلبد . امامان - عليهم السلام - و انسانهاى كامل , مظاهر اين نامهاى مباركند .

كسى كه تقوا را اساس زندگى خود قرار دهد به كرامت نائل مى آيد , و انسان با كرامت , مظهر خداى كريم است و چون كرامت حق متعال , نا محدود است , كرامت انسان كامل هم نامحدود است , لذا وقتى وارد بهشت سعادت مى شود , حدى براى كرامت او نيست . ممكن است انسان در دنيا , محدود باشد , هم عمرش محدود است و