کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٢١ - مراتب تقوا در سخنان مولاى متقين

به هر حال , همام كه انسان عابدى بود , به اميرالمؤمنين - عليه السلام - عرض كرد( : صف لى المتقين حتى كانى انظر اليهم) يعنى متقين را طورى برايم معرفى كن كه از معقول به محسوس تنزل كند . ابتدا حضرت از اجابت درخواست او امتناع ورزيد , آنگاه در جوابش فرمود( : اتق الله و احسن فان الله مع الذين اتقوا و الذين هم محسنون ) همام به اين مقدار قناعت نكرد و اصرار نمود , حضرت نيز كه اصرار او را مشاهده فرمود شروع به توصيف متقيان نمود( : فالمتقون فيها هم اهل الفضائل , منطقهم الصواب , و ملبسهم الاقتصاد و مشيهم التواضع غضوا ابصارهم عما حرم الله عليهم , و وقفوا اسماعهم على العلم النافع لهم ) معناى علم نافع را همه مى دانستند , پس از اينكه رسول خدا - صلى الله عليه و آله - فرمود( : انما العلم ثلاثه , آيه محكمه او فريضه عادله او سنه قائمه ) همه دانستند كه علم نافع همين هاست ( , و ما خلاهن فهو فضل ) [٢٢] آنها فضيلت و كمال است , اما علومى كه هر مسلمانى بايد با آنها مانوس باشد , اين علوم سه گانه است . حضرت مى فرمايد : گوشها را وقف اين كارها كردند ( . نزلت انفسهم منهم في البلاء كالتى نزلت في الرخاء ) در سراء و ضراء يكسانند , چون مى دانند هر دو آزمون الهى است( . و لو لا الاجل الذى كتب الله عليهم لم تستقر ارواحهم في اجسادهم طرفه عين , شوقا الى الثواب و خوفا من العقاب ) اگر جمله