کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٣٩ - انحصار عزت و قدرت و مالكيت در خداى سبحان

اهل بيت - سلام الله عليهم - است , براى اينكه مقام اهل بيت فوق آنست كه در مساله اطعام يتيم و اسير خلاصه شود , نشانه اش اين است كه فضه خادمه هم , در همين جريان حضور داشت . هر كس راه اين خاندان را طى كرد , نظير سلمان خواهد شد( سلمان منا اهل البيت ) و اگر زنى تابع اين خاندان بود , مثل فضه مى شود كه در اين صحنه حضور داشت . پس نمى شود گفت كه نيل به اين مقام , مخصوص آن خاندان است , زيرا مقامات مخصوص اين خاندان به اين آسانى قابل ادراك عموم نيست . هر مقامى كه ما را به تحصيل آن تشويق كردند , معلوم مى شود هم از لحاظ شناخت قابل درك است و هم از لحاظ تحقق خارجى با تكرار مى توان به آن رسيد . اين كار بلند كه انسان روزه مستحبى بگيرد , يا روزه نذرى بگيرد , و در هواى سوزان حجاز گرسنه بماند , گندم يا جو قرض بكند , و آن را به صورت آرد در آورد و هنگام افطار چند شب با آب خالص قناعت كند و سهميه افطار خود را به مسكين و يتيم و اسير بدهد , مخصوصا به اسير كافر اعطا نمايد , [١٣] تا او گرسنه نماند , اين ايثار همانا كرامت است و اين كار , مخصوص خاندان عصمت و طهارت نيست , زيرا شاگرد اين خاندان فضه خادمه - سلام الله عليها - نيز در اين داستان شركت داشته است , بالاخره او بوده كه نان را به دست فقير مى داده . پس اين گذشت و ايثار راهى است كه چه زن و چه مرد , مى توانند با طى آن ,