ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٧٩ - تفسير

يعنى آنچه كه خدا در اين آيه ياد نموده حكم خداست كه بين شما حكم ميكند.

((وَ اللَّهُ عَلِيمٌ)) و خدا داناى بتمام چيزهاست‌( (حَكِيمٌ)) و خدا در آنچه مى كنيد و بآن فرمان ميدهد درست كردار است.

حسن گويد: در اوّل اسلام زن مسلمان همسر مرد كافر بود و زن كافره هم همسر مرد مسلمان، پس اين آيه آن را نسخ كرد.

زهرى گويد: و چون اين آيه نازل شد مؤمنين ايمان بحكم اللَّه آورده، و پرداختند آنچه كه بآنها امر شده بود از مخارج مشركين بر زنانشان و امّا- مشركين امتناع كردند كه اقرار كنند بحكم خدا در آنچه كه بايشان فرمان داده بود از اداء نفقه‌ها و مخارج مسلمين، پس نازل شد:

((وَ إِنْ فاتَكُمْ شَيْ‌ءٌ مِنْ أَزْواجِكُمْ)) و اگر چيزى از همسران شما بسوى كفّار رفت يكى از همسران شما( (إِلَى الْكُفَّارِ)) و بطور ارتداد و كفر ملحق بكفّار شد.

((فَعاقَبْتُمْ)) و شما جنگ كرديد و از كفّار غنيمتى بدست آورديد و پيروز شديد و غلبه براى شما بود.

مؤرج گويد: يعنى پس شما بعد از ايشان مانديد و امر بدست شما گرديد.

فراء گويد: كه عقب و عاقب مثل صغّر و صاغر بيك معنى است.

على بن عيسى گويد: عاقبت و آخر كار زنان كفّار نصيب شما شد يا از جهت اسارت يا از جهت آمد نشان در حال اسلام و ايمان.

((فَآتُوا الَّذِينَ ذَهَبَتْ أَزْواجُهُمْ)) پس بمسلمانى كه همسرانشان رفته‌اند يعنى زنان ايشان از مؤمنين‌( (مِثْلَ ما أَنْفَقُوا)) ابن عباس و جبائى گويند: يعنى مانند آنچه كه داده‌اند از مهرهايى كه بر آنهاست از اصل غنيمت و چيزى از حق آنها را كم نكنيد، بلكه كاملا بپردازيد.