ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٤٨ - تفسير آيات

او آقا و مالك تمام چيزهاست براى اوست تصرّف در تمام چيزها بر وجهى كه براى احدى نيست كه منع كند او را از آن.

و بعضى گويند: اوست واسع القدره كه بهر چيزى تواناست.

((الْقُدُّوسُ)) يعنى پاك از هر عيب و نقصى و آفتى و منزّه از زشتيهاست.

بعضى گويند: او پاك از داشتن شريك و فرزند است موصوف به صفات اجسام و تجزيه و انقسام نيست.

حسن گويد: يعنى اوست مباركى كه بركات از نزد او نازل ميشود.

((السَّلامُ)) يعنى خدايى كه بندگان از ظلم او بسلامتند.

و برخى گويند: او بسلامت از هر عيب و نقص و آفتى است.

و جبائى گويد: اوست كسى كه اميد سلامتى از نزد اوست و آن از سلامت است و اصل آن مصدر پس او مثل جلال و جلالت است.

((الْمُؤْمِنُ)) ابن عبّاس گويد: آن كسى كه ايمن است خلق او از ظلم او زيرا فرمود: لا يظلم مثقال ذرّة.

حسن گويد: آن كسى كه ايمان بخود داشت قبل از ايمان بخلقش باو و اشاره كرد بقولش‌( شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ ...) و معنا اينست كه او بيان كرد براى خلقش توحيد خود و الوهيّت خود را بدليلهايى كه براى ايشان اقامه نمود.

و بعضى گويند: معنايش مصدق است براى آنچه كه وعده داده و محقّق براى او مثل مؤمنى كه تصديق ميكند قول او را فعل او.

و بعضى گويند: مؤمن آنست كه اوليائش را ايمن از عذابش نموده.

ابى مسلم گويد: مؤمن او دعوت كننده بايمان و امر كننده بآن است آن چنان كه ايجاب ميكند براى اهلش اسم مؤمن.