ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٨ - دليل

٧- و آنچه خدا از اموال اهل قريه‌ها بر فرستاده خويش باز گردانيد، پس آن از آن خدا و رسول وى و نزديكان و يتيمان و تهيدستان و ره گذر بى مال از خاندان رسولست تا آن اموال ميان توانگران دست بدست نگردد و آنچه پيغمبر بشما بدهد پس آن را بگيريد و آنچه شما را از آن باز داشت، پس باز ايستيد و از- خدا بترسيد زيرا كه خدا سخت مجازات است.

٨- براى مهاجران كه از سراهاى خويش و اموال خود بيرونشان كردند در حالى كه بخشش و خشنودى خداى را ميطلبند و خدا و فرستاده وى را يارى مى كنند اين گروه رستگارانند.

٩- و آنان كه پيش از هجرت مهاجران در سراى هجرت و ايمان جاى گرفتند كسانى را كه بسوى ايشان هجرت كردند دوست ميدارند و از غنائمى كه بمهاجرين ميدهند در دلهاى خويش حسدى نمى‌يابند و آنها را از بخل نفس نگاه دارند، پس آن گروه ظفر يافتگانند.

١٠- و آنان كه از پس ايشان آمدند ميگويند پروردگارا ما را و پدرانمان را كه بايمان بر ما سبقت گرفتند بيامرز و در دلهاى ما نسبت به آنانى كه ايمان آورده‌اند كينه‌اى جاى مده پروردگارا، حقّا تو خداى مهربان و بخشاينده‌اى.

قرائت:

ابو جعفر (كيلا تكون) با تاء قرائت كرده (دولة) را با رفع و ديگران با ياء و (دولة) را با نصب خوانده‌اند.

دليل:

ابن جنّى گويد: بعضى از مفسرين و قاريان فرقى ميان دوله با فتح و دوله با ضمّه نميگذارند، و بعضى فرق گذارده دوله با فتحه را براى حكومت و سلطنت‌