ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٠٨ - شأن نزول

شاهد اين بيت و بيت جلوتر ليان و لينه است كه مقصود درخت خرما و نخيل است.

پس لينه نوعى از درخت خرما يعنى قسمتى از آنست، و بعضى گفته‌اند آن از ليّن و نرمى است، براى نرمى و لطافت ميوه‌اش.

اعراب:

((مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ)) حصونهم مرفوع است بقول او مانعتهم براى آنكه اسم فاعل جارى مجراى خبر انّ شده، پس ما بعد آن مرفوع ميشود.

شأن نزول:

مجاهد و قتاده گويند: سوره حشر درباره بيرون كردن بنى النضير از يهوديان مدينه نازل شده كه بعضى از آنها بخيبر رفته و برخى هم بشام هجرت كردند و اين هم چنان بود كه وقتى پيامبر ٦ داخل مدينه شدند بنى النضير با آن حضرت مصالحه كردند و پيمان بستند بر اينكه با آن جناب جنگ نكنند و با او هم پيكار با ديگران نكنند (نه له باشند و نه عليه) پس آن حضرت از ايشان پذيرفت پس چون پيامبر خدا ٦ جنگ بدر را نمود و بر مشركين پيروز شد گفتند بخدا قسم كه اوست پيامبرى كه ما صفات او را در تورات يافته‌ايم پرچمى بر او وارد نشود و چون جنگ و غزوه احد را نمود و مسلمين فرار كردند در شك و ترديد افتاده و پيمان را شكسته و نقض عهد كردند پس كعب بن اشرف يهودى سوار شد با چهل نفر از يهوديان سواره بمكّه آمده و نزد قريش آمدند و قسم خوردند براى آنها و پيمان بستند با ايشان بر اينكه بكلمه واحده و بدون اختلاف بر عليه محمّد ٦ پيامبر باشند، پس ابو سفيان با چهل نفر از قريش و كعب با چهل نفر از يهود وارد مسجد الحرام شده و بين پرده‌ها و پوشش كعبه و كعبه با