ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦٥ - تفسير آيات

((وَ اللَّهُ يَسْمَعُ تَحاوُرَكُما)) و خدا ميشنود تخاطب شما و رد و بدل سخن شما را.

((إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ)) يعنى ميشنود شنيدنى‌ها را او مى بيند ديدنى‌ها را شنواى بينا كسيست كه او بر حالتيست كه واجبست براى خاطر آن حالت بشنود شنيدنى‌ها و ببيند ديدنى‌ها را و هر گاه يافت شدند و اين بر ميگردد به اينكه او حى و زنده ابديست كه آفتى باو نيست و نخواهد بود، سپس خداوند سبحان ظهار را مذمت نموده و گفت:

((الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسائِهِمْ)) آن كسانى كه ظهار ميكنند زنانشان را و ميگويند بآنها شما مانند پشتهاى مادران ما هستيد( (ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ)) يعنى آنهايى را كه از همسرانشان و زنانشان مثل مادرانشان قرار ميدهند مادران ايشان نيستند.

((إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ)) نيست مادرانشان جز آن زنانى كه ايشان را زائيده‌( (وَ إِنَّهُمْ)) يعنى ظهار كنندگان.

((لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ)) هر آينه ميگويند سخن زشتى را كه در شرع معروف و مشروع نيست‌( (وَ زُوراً)) يعنى سخن دروغ براى آنكه ظهار كننده هر گاه پشت زنش را مثل پشت مادرش قرار داد و حال آنكه چنين نيست دروغ خواهد بود.

((وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ)) و براستى كه خداوند در گذرنده آمرزنده است از آنها در گذشت و آمرزيد ايشان را و فرمان داد آنها را بكفّاره دادن، سپس بيان فرمود خداوند سبحان حكم ظهار را و گفت:

((وَ الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ)) يعنى آنهايى كه ميگويند سخنى را كه ما آن را حكايت كرديم‌( (ثُمَّ يَعُودُونَ لِما قالُوا)) سپس گفته خود را تكرار ميكنند.