ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٥٦ - دو پاداش براى كيست؟

((وَ أَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ)) و اينكه فضل بدست خداست به هر كس كه ميخواهد ميدهد، پس مؤمنين از اهل كتاب را دو پاداش داده است‌( (وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ)) و خداوند صاحب فضل بزرگيست، تفضّل ميكند بر هر كس از بندگان مؤمنش كه ميخواهد.

و بعضى گويند: كه مقصود از فضل خدا در اينجا پيامبريست يعنى قدرت و توان بر نبوّت ندارند و نميتوانند كه آن را از كسى كه خدا خواسته و او را اختصاص به پيامبرى داده برگردانند، پس قدرت ندارند كه نبوّت را از محمّد ٦ گرفته و بهر كس كه دوست دارند بدهند بلكه نبوّت و پيامبرى بدست خداست بهر كس ميدهد كه اهل آن باشد و ميداند كه او صلاحيّت اين مقام را دارد[١].

فراء گويد: البتّه لاء زائده داخل ميشود در صله هر كلامى كه در اوائل يا اواخرش كلمه جحد و انكار باشد هر چند كه تصريح بآن هم نشده باشد مثل قول او:( ما مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ‌)[٢] چه چيز تو را مانع شد كه سجده نكنى وقتى تو را فرمان دادم‌( (وَ ما يُشْعِرُكُمْ أَنَّها إِذا جاءَتْ لا يُؤْمِنُونَ))[٣] و چه‌

[١]- مترجم گويد: چنانچه در كتابش در سوره انعام آيه ١٢٤ فرمود: اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ، خدا داناست كه پيامبرى و رسالت خود را در كجا و چه كسى قرار دهد.

[٢]- اعراف آيه ١٢.

[٣] سوره انعام ايه: ١٠٩.