ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٥٢ - مهاجرت جعفر بن ابى طالب«ع» بكشور حبشه

حق رعايت كردن و كسى كه ايمان بمن نياورد، پس ايشان گروهى هالك و- نابودند سپس خداوند سبحان فرمود:

((يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا)) اى آن كسانى كه ايمان آورديد يعنى اعتراف بتوحيد و يكتايى خدا كرده و تصديق بموسى و عيسى (ع) نموديد( (اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ)) ابن عباس گويد: يعنى بترسيد از خدا و ايمان آوريد به پيامبر او محمد ٦.

و بعضى گفته‌اند: يعنى اى كسانى كه بظاهر ايمان آورده‌ايد در باطن و دلتان هم ايمان بياوريد.

((يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ)) ميدهد شما را دو نصيب‌( (مِنْ رَحْمَتِهِ)) ابن عباس گويد: يك نصيب براى ايمانشان به پيامبران گذشته، و يك نصيب هم براى ايمانشان به محمّد ٦.

((وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ)) و قرار ميدهد براى شما نورى كه در آن راه رويد.

مجاهد گويد: يعنى رهبر و راهنمايى كه بسبب او هدايت شويد.

ابن عباس گويد: نور قرآنست كه در آن دلائلى بر هر حقّى و بيان براى هر خيرى است و بوسيله آن مستحق ميشوند روشنايى و نورى را كه بسبب آن در روز قيامت راه روند.

((وَ يَغْفِرْ لَكُمْ)) يعنى ميپوشاند بر شما گناهان شما را( (وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ)) و خدا بخشاينده مهربانست.

مهاجرت جعفر بن ابى طالب «ع» بكشور حبشه‌

سعيد بن جبير گويد: پيغمبر ٦ جعفر «طيّار» را با هفتاد نفر سواره از-