ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٥١ - تفسير آيات

ايمان از ايشان منهزم و فرارى شدند مگر اندكى، پس گفتند اگر ما بر اين گروه ستمكاران و جبّاران نمايان شويم ما را نابود ميكنند و براى دين يك نفر باقى نخواهد ماند تا دعوت بسوى او كند پس بيائيد و در روى زمين پراكنده شويم تا خداوند پيامبرى را كه عيسى ٧ بما وعده داد مبعوث كند و مقصودشان حضرت محمد ٦ بود، پس متفرّق و پراكنده در ميان غارهاى كوه‌ها شدند و اختراع رهبانيّت كردند، پس بعضى از آنها متمسّك و ملتزم بدينش گرديده و برخى هم كافر شدند، سپس اين آيه را تلاوت كرد:( وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ‌)، تا آخر آيه، سپس فرمود:

اى پسر ام عبد آيا ميدانى رهبانيّت امّت چيست، گفتم خدا و پيامبرش دانا ترند، فرمود، هجرت در راه خدا و جهاد و پيكار با دشمنان و نماز و روزه و حج و عمره.

و از ابن مسعود: روايت شده كه گفت: داخل شدم بر پيامبر ٦ پس فرمود اى پسر مسعود، متفرق شدند امّت عيسى ٧ كه قبل از شما بودند بر هفتاد و دو فرقه و گروه، و دو گروه از آنها نجات يافت و هفتاد گروه ديگر هلاك شدند و آن دو گروه فرقه اى بودند كه با سلاطين جبارشان بر دين عيسى (ع) جنگ كردند پس ايشان را كشتند و فرقه‌اى ديگر كه طاقت و نيروى جنگ كردن با ملوك را نداشتند و نميتوانستند كه رو بروى ايشان ظاهر شوند و ايشان را بدين خداى تعالى و دين عيسى ٧ دعوت كنند پس در بلاد سياحت نموده و رهبانيّت اختيار كردند و ايشان آنهايى بودند كه خدا درباره ايشان فرمود(وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ) آن گاه پيامبر ٦ فرمود: كسى كه ايمان بمن آورد و مرا تصديق نمود و پيروى كرد مرا حقّا رعايت كرده رهبانيّت را-