ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٢٨ - از مواعظ حضرت عيسى(ع)

((فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ)) پس دلهايشان غليظ و قسىّ و سخت شد و خشوع آن زايل گرديد و اقبال بر گناه‌ها نموده و معتاد بان شدند.

زجاج گويد: عمرهايشان طولانى و اعمالشان بدو گناه شد، پس دلهاى ايشان قسىّ گرديد و حال آنكه سزاوار بود كه اين خطاب متوجّه بجماعت- مخصوصى باشد كه از ايشان خشوع تامى ديده نشود، پس تحريص و ترغيب بر رقّت و نرمى دل و خشوع شوند، پس امّا كسانى را كه خداوند تعالى آنها را توصيف بخشوع و رقت و رحمت نموده آنها طبقه و قشرى از مؤمنين بالا و برتر اين گروهند.

از مواعظ حضرت عيسى (ع)

از سخنان حضرت عيسى ٧ است كه ميفرمايد: بسيار نكنيد كلام و سخن خود را بغير ذكر خدا، پس دلهايتان قسى شود، پس دل قسى و سخت از رحمت خدا دور است، و نگاه در گناهان بندگان نكنيد مثل آنكه شما صاحبان و مالكين آنها هستيد، و نگاه كنيد در گناهان خودتان كه گويا شما بندگانيد، و مردم بر دو بخشند مردى مبتلا و گرفتار و آلوده بگناه و مردى با عافيت و سلامتى پس ترحّم كنيد بر اهل بلا و شكر كنيد خدا را بر عافيت و تندرستى.

((وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ)) يعنى بيرون رفتگان از طاعت و فرمان خداى تعالى بمعصيت او، يعنى پس مانند آنها نباشيد، پس خداوند حكم فرمايد درباره شما بمانند حكمى كه درباره ايشان فرمود، آن گاه گفت:

((اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها)) بدانيد كه خداوند زمين را زنده ميكند بعد از مردن آن، يعنى آن را زنده ميكند بسبب گياهان و روئيدنيها بعد از خشك شدن و بيحاصل ماندن يعنى پس همين طور زنده ميكند كافر را بسبب‌