ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٤ - تفسير آيات

دنيا هستند كه در كودكى مرده‌اند نه حسناتى دارند كه بر آن ثوابشان دهند و نه گناهى مرتكب شده‌اند كه عذاب شوند، پس باين مقام رسيده‌اند كه خدمت اهل بهشت كنند و از پيامبر ٦ روايت شده كه از اطفال مشركين پرسيدند فرمود آنها خدمتكاران اهل بهشتند.

و بعضى گويند: بلكه ايشان از خدّام بهشت ميباشند بر صورت كودكان آفريده شده‌اند براى خدمت اهل بهشت.

((بِأَكْوابٍ)) قتاده گويد: آنها كوزه‌ها و تنگهاى بدون لوله و دسته دهن گشاد است.

((وَ أَبارِيقَ)) و آنها كوزه‌ها و تنگهاى لوله‌دار و دسته دارند و آن چنان است كه برق ميزند از صفاء رنگش.

((وَ كَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ)) يعنى و نيز آن كودكان بهشتى دور ايشان ميگردند با كاسه‌ها و ليوانهايى از شراب گوارا كه از چشمه‌ها جاريست.

((لا يُصَدَّعُونَ عَنْها)) يعنى از آشاميدن و نوشيدن آن درد سرى عارضشان نميشود، و بعضى گويند: يعنى پراكنده و ناراحت از آن نميشوند.

((وَ لا يُنْزِفُونَ)) مجاهد و قتاده و ضحاك گويند: عقولشان از سرشان به سبب مستى از آن شرابها نمى‌پرد، و كسى كه (ينزفون) خوانده حمل كرده آن را بر اينكه شرابشان تمام نميشود.

((وَ فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ)) يعنى و ميگردند دور ايشان با ميوه‌هايى كه- ايشان انتخاب كنند و بخواهند آن را، ميگويند «تخيرت الشي‌ء» يعنى گرفتم و برداشتم بهتر آن را.

((وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ)) يعنى و دور ايشان ميگردند با گوشت پرنده‌اى‌