و از حضرت امام محمّد باقر ـ عليه السّلام ـ روايت كرده كه: هيچ چيز كه به آن عبادت خداى كنند در روز جمعه دوست‌تر باشد نزد من از صلات بر محمّد و آل محمّد [ ،نيست ] . (٤٨)

و نيز از آن حضرت روايت كرده كه: بايد زينت كند هر يك از شما و بيارايد خود را روز جمعه؛ غسل كند و بوى خوش كند و محاسن را شانه نمايد و خوش بو كند و پاكيزه‌ترين جامه‌ها بپوشد و مهياى نماز جمعه شود و بايد كه در اين روز آرام دل و آرميدكى بدن با او باشد و بايد كه نيكو كند عبادت پروردكار خود را و بكند از خير آنچه استطاعت آن داشته باشد. پس به درستى كه خداى عزّوجلّ نظر مى‌كند بر زمين تا آن كه مضاعف كرداند حسنات او را.

و از حضرت امام محمد باقر ـ عليه السّلام ـ روايت كرده كه از او پرسيدند از تفسير {فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللّهِ} ، فرمود: عمل كنيد و تعجيل نماييد پس به درستى كه روز جمعه روزى است كه تنك كردانيده‌اند آن را بر مسلمانان و ثواب اعمال در آن به قدر تنكى آن است بر ايشان و حسنه و سيّئه مضاعف است در او، يعنى وظايف عبادت در اين روز بسيار است و وقت كم. پس هر كه خود را بر عبادت بدارد و همكى همت خود را صرف آن كند ثواب او مضاعف مى‌شود.

و فرمود: به خداى قسم كه اصحاب پيغمبر ـ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ـ تجهيز نماز جمعه را روز پنجشنبه مى‌كرده‌اند به جهت آن كه روز تنكى است بر مسلمانان.

و از حضرت امام جعفر صادق ـ عليه السلام ـ روايت كرده كه: كرفتن از شارب و چيدن ناخن‌ها و شستن سر به خطمى روز جمعه، درويشى را مى‌برد و روزى را زياده مى‌كرداند. (٤٩)

و در روايتى ديكر آمده كه شستن سر به خطمى هر جمعه امان است از پيسى و

(٤٧) تهذيب الاحكام، ج ٣، ص ٤ ؛ وسائل الشيعه، ج ٧، ص ٣٨٧.
(٤٨) كافى، ج ٣، ص ٤٢٩.
(٤٩) ر.ك: كافى، ج ٦، ص ٤٩١.