فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٩ - حجيت علم قاضى آيت اللّه محمد مؤمن قمى
كه همه حجازيان گفتند: با اين ضربه، سرش را از تن جدا كرد. اما برخى از عراقيان گفتند: خير، تنها عضوى از بدنش جدا ساخت.
پيامبر فرمود: اى على، چه باعث شد كه تو اين كار را انجام دهى؟ على گفت: اى رسول خدا، شما را براى خبر آوردن از وحى آسمانى تصديق مىكنيم و راستگو مىدانيم و حال آن كه براى چهار صد درهم [ناچيز ] راستگو ندانيم؟! (٧٤)
دلالت و سند روايت
دلالت اين روايت مثل روايت قبلى واضح است و بحثى كه پيرامون دلالت آن روايت ارائه شد در اين روايت نيز مىآيد، جز آن كه سند اين روايت معتبر نيست. علاّمه محمدتقى مجلسى در روضه درباره سند اين روايت اظهار داشته:
چنان كه از ظاهر سند اين روايت برمىآيد، راويانش همه از اهل سنّت هستند و شيخ صدوق آن را با هدف برهان آوردن عليه آنان، در كتابش بيان كرده است. البته ممكن است اين روايت در ديدگاه و منظر شيخ صدوق يا از ناحيه راويان شيعه هم نقل شده يا اين كه متواتر بوده؛ چرا كه وى اظهار داشته است كه تمام روايتهاى كه در اين كتاب(من لايحضره الفقه) نقل شده، صحيح السند مىباشند. (٧٥)
شايان ذكر است از مطالبى كه درباره دلالت اين دو حديث گفتيم، ضعف استدلالات برخى از محققان در شرحى كه بر تبصره علامه نگاشته و خواسته استدلال به اين دو روايت را مورد خدشه قرار دهند، كاملاً آشكار مىشود. وى چنين گفته است.
...زيرا چنان كه دانستيد اين كه امام مىتواند براساس علمش ـ كه براى هر فردى
(٧٤) من لايحضره الفقيه، ج ٣، ص ١٠٨ ـ ١٠٦، باب «ما يقبل من الدعا وى بغير بيّنة»، ح ٣٤٢٦، و ر.ك: وسائل الشيعه، ج ٢٧، باب ١٨ از ابواب كيفيت حكم، ح ٢.
(٧٥) روضةالمتقين، ج ٦، ص ٢٥٦، كتاب القضايا و الأحكام.