فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٧٧

خلاف آن هستند. (١٩٧)

طلاق

٥٩. طلاق با جمله «اعتدى؛ عده نگهدار» واقع مى‌شود؛ ولى مشهور قائل به عدم وقوع آن هستند. (١٩٨) ٦٠. طلاق توسط مملوك جايز نيست بلكه به دست مالك او است. در ميان علماى ما ابن ابى عقيل قائل به آن است؛ ولى مشهور قائل است كه مملوك مى‌تواند اين كار را بكند. (١٩٩)

كفّارات

٦١. در كفاره، آزاد كردن ولدالزنا جايز نيست؛ ولى مشهور قائل به جواز است. (٢٠٠)

صيد

٦٢. صيد با سگ‌هاى سلوقى و غير سلوقى كه مسلمانان به آن‌ها تعليم داده‌اند تا وقتى كه سپاه سير نباشد جايز است. علماى ما معتقدند هر چيزى كه سگ تعليم ديده صيد كند مطلقاً مباح است. (٢٠١)

٦٣. تعليمى كه با آن صيد سگ حلال مى‌شود آن است كه سگ آنچه را صاحبش از او مى‌خواهد انجام دهد؛ ولى مشهور بر آنند كه تعليم سگ با شرايط سه گانه تحقق مى‌يابد: هر گاه او را بفرستد برود؛ اگر او را باز دارد باز ايستد؛ آنچه را كنار گذاشته نخورد، و چنان بر اين كار مستمر باشد كه عادتاً گفته شود كه سگ فرا گرفته است. (٢٠٢)