٢. هر كس از روى شهوت براى همبسترى و لذّت حرام، زنى را ببوسد طهارتش باطل است و بنا به احتياط اگر در لذت حلال باشد اعاده وضو لازم است و اكثر فقها معتقدند كه اين كار وضو را باطل نمى‌كند. (١٤١)

٣. مسّ مابين مخرج و بول و غايط مبطل وضو است و مسّ ظاهر فرج ديگرى با شهوت، چه حلال باشد و چه حرام احتياطاً طهارت واجب است و مسّ درون قبل و دبر غير حرام يا حلال ـ مبطل وضو است و بيشتر فقها معتقدند از مسّ داخل يا بيرون قبل و دبر، چه حرام و چه حلال، مبطل وضو نيست. (١٤٢)

٤. هر گاه مذى با شهوت خارج شود وضو لازم است. اختلا فى در ميان علما نيست كه در اين صورت وضو لازم نيست. (١٤٣)

٥. اماله مبطل وضو است. (١٤٤)

٦. اگر در مورد خون خارج از يكى از دو مخرج بول و غايط شك شود كه عارى از نجاست است، مبطل وضو است. (١٤٥)

٧. در حال تغوّط در صحرا مستحب است كه از رو به قبله يا خورشيد يا ماه اجتناب كند و مشهور به وجوب آن معتقد است. (١٤٦)

٨. اگر از روى فراموشى شستن جاى بول را ترك كند و نماز بخواند اعاده نماز در وقت واجب است و پس از وقت اعاده مستحب است. مشهور اعاده نماز را قبل و پس از وقت، واجب مى‌داند. (١٤٧)

(١٤٠) مختلف الشيعه، ج ١، ص ٢٦٠، چاپ مؤسسه نشر اسلامى .
(١٤١) همان، ص ٢٥٩ .
(١٤٢) همان، ص ٢٥٩ .
(١٤٣) همان، ص ٢٦١ .
(١٤٤) همان، ص ٢٦٣ .
(١٤٥) همان .
(١٤٦) همان، ص ٢٦٦ .
(١٤٧) همان، ص ٢٦٩ .