زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٤٧ - اهميت امر به معروف

وَإِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنّا وَإِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنّا مَعَكُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ * اللهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ‌؛[١][٢] و هنگامى كه با اهل ايمان برخورد مى‌كنند، مى‌گويند ما (نيز چون شما) مؤمنيم و هنگامى كه با شياطينشان خلوت مى‌كنند، مى‌گويند ما با شما هستيم و (مؤمنان را) مسخره مى‌كنيم خداوند آنان را مسخره نموده و سركشىِ متحيّرانه آنها را استمرار خواهد بخشيد.

و نيرنگ به خدا، نقشه‌هاى حكيمانه الاهى را عليه انسان در پى‌خواهد داشت:

إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخادِعُونَ اللهَ وَهُوَ خادِعُهُمْ‌؛[٣] همانا دورويان درصدد حيله و نيرنگ با خدا برمى‌آيند (غافل از آنكه خداوند نقشه آنان را نقش بر آب كرده) و او براى آنها نقشه طرح خواهد فرمود.

آرى، او بلا نازل مى‌كند‌؛ ولى ممكن است گفته شود ما بلايى مشاهده نمى‌كنيم، و اتفاقاتى كه مى‌افتد كاملا طبيعى است و گذشتگان ما هم شادى و غم داشته‌اند «...قَدْ مَسَّ آباءَنَا الضَّرّاءُ وَالسَّرّاء...»[٤] خداوند توفيقمان عطا فرمايد كلام دلنشين مولايمان را كه بهترين نسخه شفابخش دردهاى بى‌درمان ما است، به خوبى به كار ببنديم.