زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٣ - الفت اجتماعى

مراسمى همچون «چهارشنبه سورى» چه توجيه معقولى دارد؟ آيا زنده كردن چنين امورى، بازگشت به دوران پيش از اسلام و پشت پا زدن به مبانى دينى نيست؟ تا آنجا كه در مجالس خصوصى بگويند ديگر حكومت دين معنا ندارد، و هرچه هست، دموكراسى و خواست مردم است!

امام(عليه السلام) مردم را به ياد پيمان با خدا انداخته و در مورد شكستن پيمان، دلسوزانه هشدار مى‌دهند و مى‌فرمايند: خدا براى شما به سبب پايبندى به لوازم ايمان، حريمى معيّن فرمود و در بين مردم امنيتتان بخشيد. به راستى اگر لطف خدا را از دست بدهيد، چه چيزى خواهيد داشت؟ خداوند، جان و مال و ناموستان را در سايه اسلام حفظ كرده است. مگر نه اين است كه روى آوردن به ارزش‌هاى غير اسلامى، زمينه‌اى مناسب براى طمع دين‌ناباوران در گشودن جبهه جنگ عليه افرادى است كه از اسلام جز پوسته‌اى بى‌مغز در دستشان باقى نمانده؟

ولايت كفار ممنوع

همان‌گونه كه پيش‌تر نيز اشاره كرديم، قرآن كريم پذيرش ولايت كافران و يكدلى با آنان را به شدت نكوهش كرده است. از ديدگاه اين برترين كتاب آسمانى، چنين امرى به معناى پيوستن به صفوف آنان و رها كردن اسلام است:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ