زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢١٢ - نعمت امنيّت

اگر مختصر نقصانى در بعض آنها پديد آيد، تا حدّى ارزش آن را درك خواهيم كرد.

خداى تعالى در قرآن كريم پس از صدور فرمان «تلاش در مسير يكپارچگى و همنوايى با محوريّت حبل‌الله» دوران گذشته و خاطره بسيار تلخ دشمنى‌ها، و آن‌گاه تبديل آن به صفا و برادرى را يادآور شده و فرموده است:

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ[١] جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَكُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَة مِنَ النّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ‌؛[٢] همه با هم به ريسمان الاهى چنگ بزنيد و از تفرقه و جدايى بپرهيزيد. و به ياد نعمتى كه خدا ارزانى‌تان فرموده باشيد (و به ياد آوريد) آن هنگامى كه با يكديگر دشمنى داشتيد و خداوند دل‌هاى شما را به يك سوى گرد آورد و در سايه نعمت او برادر گشتيد. (همچنين شما) در لبه پرتگاه آتش (در معرض سقوط به قعر جهنم) بوديد و (اين) خداوند (بود كه) از آن (خطر هولناك) نجاتتان بخشيد. اين چنين خداوند آيات خود را (به وضوح) بيان مى‌فرمايد، باشد كه شما پذيراى هدايت الاهى گرديد».

---

[١] امام محمد باقر(عليه السلام): «آلُ محمّد(عليهم السلام) هُمْ حَبْلُ اللهِ الّذي أَمَرَ بالإِعْتِصامِ بِهِ فَقالَ: وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُو‌؛ حبل الله (ريسمان الاهى)، در واقع همان خاندان حضرت محمد(صلى الله عليه وآله) هستند. (خاندان پاكى) كه خداوند به تمسك و روى‌آورى به سوى ايشان امر كرده و فرموده است: همه با هم به ريسمان الاهى چنگ بزنيد و دچار تشتّت و تفرقه نگرديد». نور‌الثقلين، ج ١، ص ٤٤٨، حديث ٣٠٤، به نقل از تفسير عياشى، ج ١، ص ١٩٤، حديث ١٢٣. امام صادق(عليه السلام): «نَحنُ الحبل‌؛ مراد (خداوند) از ريسمان الاهى ما هستيم». نور‌الثقلين، ج ١، ص ٤٤١ و ٤٤٨، حديث ٣٠٥، به نقل از امالى مرحوم شيخ طوسى، ص ٢٧٢، مجلس ١٠، حديث ٥١٠». [٢] آل عمران (٣)، ١٠٣.