زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٣ - وسيله آزمايش

اشاره شده: آصف بن برخيا كه بهره‌اى از علم‌الكتاب داشت، تخت بلقيس را پيش از چشم به هم زدن ‌از سرزمين سبأ‌ـ نزد حضرت حاضر كرد. قرآن عكس‌العمل آن بزرگوار را چنين ترسيم مى‌فرمايد:

...فَلَمّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي ءَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ[١]‌؛ آن گاه كه آن (تخت بلقيس) را نزد خود حاضر ديد، فرمود: اين از فضل پرورگار من است تا مرا بيازمايد كه شكر (اين نعمت) مى‌گزارم يا ناسپاسى مى‌نمايم. و كسى كه شكر كند، اين سپاسگزارى به نفع خود اوست و كسى كه ناسپاسى كند، پس پروردگار من، بى‌نياز و بزرگوار است.

در احاديث اهل‌بيت(عليهم السلام) اين حقيقت به وضوح مشهود است. براى نمونه مى‌توان به حديثى كه از امام رضا(عليه السلام) در مورد زكات نقل شده، اشاره كرد:

عِلَّةُ الزَّكاةِ مِنْ أَجْلِ قُوتِ الْفُقَراءِ وَتَحْصينِ أَمْوالِ الاَْغْنياءِ، لاَِنَّ الله تَبارَكَ وَتَعالى كَلَّفَ أَهْلَ الصِّحَةِ الْقِيامَ بِشَأنِ أهْلِ الزَّمانةِ والْبَلْوى كَما قالَ اللهُ عزَّ و جلَّ: «لَتُبْلَوُنَّ في أَمْوالِكُمْ» بِإِخْراجِ الزَّكاةِ «وَفي أَنْفُسِكُم بِتَوْطينِ الاْنْفُسِ عَلَى الصَّبْرِ...[٢]‌؛ علت (تشريعِ) زكات تأمين خوراك مورد نياز فقيران، و حفظ اموال توانگران است‌؛ چون خداى‌تعالى انسان‌هاى سالم را موظف به رسيدگى احوال درماندگان و مستمندان نموده است‌؛ چنان كه (در قرآن كريم) فرموده است: «حتماً در اموالتان» با پرداخت زكات، و «جان‌هايتان» با آماده نمودن خود براى صبر و تحملِ (شدايد) آزمايش مى‌شويد...‌.