زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٢ - علت سختى آزمون

انحراف و كجى هم فراهم باشد تا ارزش گزينش راه صحيح، و ترجيح آن بر مسير نادرست روشن شود.

خود خداوند در تقسيم آيات نورانى قرآن كريم به دو دسته محكم و متشابه، به وسيله مناسب بودن آيات متشابه براى كج‌انديشان و بيماردلان اشاره كرده و مى‌فرمايد:

...‌فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ وَما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اللهُ وَالرّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ...‌.[١]

گاهى اين پرسش مطرح مى‌شود كه چرا در قرآن كريم به نام مبارك امير مؤمنان(عليه السلام) و خلافت حضرت تصريح نشده است؟

با توجه به آنچه گذشت، پاسخ اين پرسش آشكار مى‌شود‌؛ چرا كه لازمه انجام آزمون، مهيا بودن زمينه است و بايد توان انتخاب گزينه‌هاى مختلف براى انسان محفوظ باشد، و در غير اين صورت آزمايش بى‌معنا است و باطل‌گرايان دست‌آويزى نخواهند داشت. اگر نام مبارك حضرت در قرآن كريم صريحاً ذكر مى‌شد، آنها ديگر نمى‌توانستند ده‌ها و صدها بار تصريح پيغمبر خدا(صلى الله عليه وآله) را كه يكى از بازرترين آنها در غدير خم (يعنى هفتاد روز پيش از ارتحال جانسوزشان) بر تارك تاريخ به زيبايى نقش بست، زير پا بگذارند و به روى مبارك حضرت شمشير بكشند. خداوند بر آن نيست كه به هر قيمت، مردم در مسير صحيح گام بردارند و باطل عملا غير قابل دسترسى باشد‌؛ بلكه بناى حق‌تعالى بر اين است كه انسان همواره بين دو يا چند گزينه مخيّر باشد و به انتخاب بپردازد تا عملكرد