زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٠ - مقايسه ننگ دنيوى با آتش جهنم

پاسخ: آنچه مورد تأكيد است، «حق دانستن تمام پيام‌هاى الاهى و اعتقاد به لازم بودن پيروى از آنان است»، چه جزئيات آن را بدانيم يا ندانيم. هيچ‌گاه سخن از لزوم شناسايى و بررسى تك‌تك پيام‌هاى خداوند و ويژگى‌هاى آنها به ميان نيامده است. بله، آنچه به عملكرد انسان مربوط مى‌شود و از محدوده قدرت و اختيار انسان خارج نيست، طبعاً بايد با شناخت و بصيرت همراه باشد.

مقايسه ننگ دنيوى با آتش جهنم

امام(عليه السلام) به شدت پايبندى آنان به آداب و رسوم جاهلى را سرزنش كرده و فرموده‌اند: شما آن‌چنان بر افكار غلط خود اصرار داريد كه پيامد بسيار دردناكى چون عذاب و خشم الاهى را در مسير حراست از آن عادات غلط، قابل تحمل مى‌بينيد. اين اصرار، از نداشتن ايمان به آخرتْ حكايت مى‌كند‌؛ زيرا انسانى كه به هشدارهاى جدّى خداى متعال در مورد شكنجه‌هاى هميشگى اعتقاد داشته باشد، هرگز حاضر نخواهد شد با اصرار كودكانه بر امور واهى، ناپايدار و ضد ارزش، ولى مطابق ميل عرف جاهلى، خود را به اين بدبختى غير قابل جبران مبتلا سازد.

البته ننگ و عار به صورت‌هاى مختلف در قبيله‌ها جلوه مى‌كند و ممكن است در هر زمان به موارد خاصى تعلق گيرد. «دختر داشتن» از نمونه‌هاى شايع اين مطلب است‌؛ بر اساس آيات قرآن كريم هرگاه فردى چنين خبرى را مى‌شنيد، با چهره‌اى برافروخته از خشم، خود را بر سر دو راهىِ تحمل اين ننگ يا از بين بردن دختر مى‌ديد، و چون سنگينى ننگ پدر دختر بودن را تاب نمى‌آورد، بى‌رحمانه راه ديگرى در پيش مى‌گرفت: