زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٤١ - اهميت امر به معروف

منكر را سبب دورى اقوام گذشته از رحمت الاهى و ابتلا به لعنت خداوند دانستند، امروز نيز اگر به اين اصل اصيل كم‌مهرى شود، خداى ناكرده چنين پيامد خطرناكى را در پى خواهد داشت.

بدبختانه در عصر حاضر عده‌اى تحت پوشش دموكراسى و آزادى فكر و رفتار، امر به معروف و نهى از منكر را دخالت بيجا و فضولى در كار ديگران مى‌شمارند‌؛ در حالى كه در شرع مقدس اسلام، براى اين عبادت ارزشمند ـ همچون ديگر عبادات ـ ضوابطى در نظر گرفته شده است، كه با رعايت دقيق آن مقرّرات، هم حقوق افراد حفظ مى‌شود و هم حقوق جامعه، و هم اينكه احكام الاهى مورد استهزا و بى‌توجهى قرار نمى‌گيرد. نمى‌توان هنگام ارتكاب امور خلاف دين و شكستن قبح گناه در جامعه با دست‌آويز قرار دادن شعارهاى فريبنده‌اى چون آزادى، به راحتى از كنار آنان گذشت‌؛ چرا كه در واقع، عواقب آن هم در اين سرا دامنگير همه افراد جامعه و از جمله خود آن افراد خواهد شد، و سرانجام در زندگانى جاويدان، كام همگان را به محروميت از نعمت‌هاى غير قابل تصور آن سرا، تلخ خواهد كرد.

خداى تعالى در قرآن كريم بارها امر به معروف و نهى از منكر را از ابعاد مختلف مطرح فرموده و رهنمودهاى آسمانى ارائه فرموده است و طبعاً خوشه‌چينى از تعاليم بسيار پربركت آل‌البيت(عليهم السلام) در اين زمينه نيز، همچون ديگر موارد، دستيابى به نكته‌هاى بسيار ارزنده را در پى خواهد داشت‌؛ ولى چون مجال شرح و بسط نيست، اجمالا اشاره مى‌كنيم:

خداوند، عالمان دينى و استوانه‌هاى علمى را سرزنش مى‌كند از اينكه ساده از كنار منكرات بگذرند! مى‌فرمايد: