زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠٧ - وظيفه ما

تذكر اين نكته نيز ضرورى به نظر مى‌رسد كه روش برخورد ما با مسلمانانى كه بر اساس مكتب اهل‌بيت(عليهم السلام) گام بر‌نمى‌دارند، بايد برگرفته از سيره معصومان(عليهم السلام)، به دور از هرگونه بداخلاقى و تندخويى باشد و عِطر روح‌بخش تعاليم زيباى آن بزرگواران مشام جان مخاطبانمان را نوازش دهد. ما با عملكردى انسانى و خداپسند، مروّج مكارم اخلاق پيشوايان والاقدرمان باشيم و همان گونه كه خود سفارشمان فرموده‌اند، زينتى براى آن عزيزان باشيم.[١]

طبعاً برخى به دليل قرار نگرفتن در فضايى مناسب و در اختيار نداشتن مقدمات ارزشمندى كه خداى تعالى روزىِ ما فرموده است، ذهنيت ناروايى از شيعيان دارند‌؛ ولى اگر اين افراد منش جذّاب پيروان مكتب اهل‌بيت(عليهم السلام) را ببينند، شيفته آموزگاران پاك آنان شده و بر بطلان تبليغات ناموزون دشمنان اذعان خواهند كرد.

البته هيچ‌گاه برخورد خوب و چهره گشاده با ديگران، دليل بر زير پا نهادن مبانى گرانسنگ تشيع و دست برداشتن و حتى كم‌رنگ شدن اعتقاد به مواضع بر‌حق ائمه(عليهم السلام) نيست‌؛ بلكه همواره دو نكته را بايد با هم مدّ نظر داشت: يكى بهره كافى جستن از استدلال قوى و برهان متين در همه امور، و ديگرى رساندن پيام محبّت اهل‌بيت(عليهم السلام) به گوش جانِ همه كسانى كه با آن عزيزان عناد ندارند. و به اين ترتيب است كه آنان مى‌توانند

---

[١] از امام صادق(عليه السلام) نقل شده است: «كونوا لمن انقطعتم اليه زيناً ولا تكونوا عليه شيناً...‌؛ نسبت به ائمه اطهار: كه انقطاع به سوى آنها داريد و سر و جانتان را به آنها سپرده‌ايد، زينت باشيد نه ـ خداى ناكرده ـ عار و ننگ». بحارالانوار، ج ٧٥، ص ٤٣١، حديث ٩١، به نقل از اصول كافى‌؛ همچنين ر.ك: ج ٦٨، ص ١٥١‌؛ ج ٧٠، ص ٢٩٩‌؛ ج ٧٨، ص ١٩٩، ٣٤٨ و ٣٧٢‌؛ ج ٧١، ص ٢٨٦ و ٣١٠‌؛ ج ٨٥، ص ١٣٦ و ج ٨٨، ص ١١٩.