زينهار از تکبر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٢٩ - حد نصاب ايمان

محتواى وحى به همه پيامبران بزرگوار الاهى ـ على نبينا و آله و عليهم السلام ـ است، و خداى تعالى به صراحت، گرايشهاى ديگر را نكوهش كرده است:

إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْض وَنَكْفُرُ بِبَعْض وَيُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلاً * أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِين‌؛[١]همانا كسانى كه به خدا و پيامبرانش كفر ورزيده و بر آنند كه بين خدا و رسولان او جدايى افكنند و مى‌گويند برخى را باور داريم و برخى را منكر هستيم و درصدد جستوجوى راهى در اين ميان هستند، حقيقتاً كافرند و ما براى كافران عذاب خواركننده‌اى مهيا نموده‌ايم.

و حتّى صِرف گردن نهادن ظاهرى را كافى ندانسته و كسى را در زمره اهل ايمان مى‌شمارد كه از اعماق وجود حكم رسول گرامى خود(صلى الله عليه وآله) را بپذيرند و آن را كاملا حق و درست بداند:

فَلا وَرَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيم‌؛[٢] سوگند به خداى تو! آنان نياورده‌اند تا اينكه در اختلافات خود تو را مرجع رسيدگى به درگيرى خود قرار دهند و در جان خويش از هرگونه قضاوتى كه فرمودى، هيچ گونه نگرانى و دغدغه احساس ننمايند و به نحو كامل تسليم فرمان شما باشند.

پرسش: در شرايطى كه احياناً انسان از بسيارى از معارف دين يا جزئيات‌احكام اطلاعات كافى ندارد، چگونه ممكن است ايمان به محتواى تمام وحى‌هاى الاهى در طول ساليان دراز بياورد؟