ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩٦ - على عليه السلام از ديدگاه توصيف خداوندى

( آيات قرآنى در توصيف على بن ابي طالب عليه السلام ) خطيب بغدادى ( ابو بكر احمد بن على ) از اسماعيل بن جعفر [ راوى موثق ] . . . از ابن عباس نقل كرده است كه : در قرآن سيصد آيه در بارهء على بن ابي طالب ( ع ) نازل شده است [١] . برخى از قدماء مانند طبرى و ابو نعيم ، رساله هايى بنام « ما نزل من القرآن فى على ( ع ) تاليف نموده‌اند .
همچنين ابن حجر [٢] و شبلنجى [٣] از ابن عساكر از ابن عباس موضوع سيصد آيه را در بارهء على ( ع ) نقل كرده‌اند . ما تنها بچند آيه قناعت ميكنم : يك - ( « فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّه كَلِماتٍ » ) [٤] .
( آدم ابو البشر كلماتى را از پروردگارش دريافت ) .
مقصود از اين كلمات « محمد و على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) است .
دو - ( « وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الأُولى وَ » ) [٥] .

[١] تاريخ بغداد او مدينة السلام - خطيب بغدادى چاپ بيروت ج ٦ ص ٢٢١ .
[٢] صواعق محرقه ص ٧٦ .
[٣] نور الابصار شبلنجى ص ٧٣ .
[٤] البقرة ٣٧ . ابن النجار از ابن عباس و كنز العمال ج ١ ص ٢٣٤ نقل از فضائل الخمسة ج ١ ص ١٧٠ و الدر المنثور تفسير آيهء فتلقى آدم و مسند الفردوس - ديلمى نقل از فضائل الخمسة ج ١ ص ١٧١ : مقصود از كلمات محمد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام است .
[٥] الاحزاب آيهء ٣٣ . احمد محمود صبحى در كتاب نظرية الامامة لدى الشيعة الاثنا عشرية . تحليل فلسفى للعقيدة ص ١٨١ مى گويد : « پيشوايان تفسير ثبت كرده‌اند كه اين آيه در بارهء على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام است ، مانند » سيوطى « در الدر المنثور ج ٥ ص ١٩٩ و » فخر رازى « در تفسير كبير ج ٦ ص ٧٨٣ و » ابن حجر عسقلانى « در الاصابه ج ٤ ص ٤٠٧ و » حاكم « در مستدرك و » ذهبى « در تلخيص ج ٣ ص ١٤٦ و » احمد بن حنبل « ج ٣ ص ٢٥٩