تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٤ - نام سوره

فضيلت خواهد بخشيد.

معارفى كه در سوره لقمان آمده است همه حكمت خداوندى است كه در كتاب خدا تجلّى كرده است و در قلوب نيكوكاران ولى به مستكبران سودى نخواهد داد.

پروردگار ما به لقمان حكمت عطا فرمود و آن حكمت را در يك كلمه كه همان شكر و سپاس خداوند باشد خلاصه كرد و لقمان آن حكمت فشرده را طى ده توصيه و سفارش كه همگى از شكر و سپاس خداوند منبعث مى‌شوند براى فرزندش باز كرد. نخستين اين وصايا شناخت آفريدگار است و آخرين آنها گردنكشى نكردن در برابر آفريدگان.

در سوره لقمان آيات خدا كه به يكتاپرستى راه مى‌نمايند به تفصيل و روشنى آمده است. توحيد خداوندى محدوده سپاسگزارى بندگان اوست. يعنى جايز نيست.

كه فرزندى پدر و مادرش را اطاعت كند هر گاه آنها او را به شرك آوردن به خدا فرمان دهند.

/ ١١٦ در چهار چوب اين سوره چند موضوع توضيح داده شده

يكى آن كه حكمتى كه در كتاب خداست نيكوكاران را سود دهد و سبب هدايت و رحمت آنهاست. يعنى كسانى را كه نماز را بر پاى مى‌دارند و زكات مى‌دهند، و به روز بازپسين يقين دارند. اينان اصحاب هدايت و فلاح هستند در حالى كه گروه ديگر هم يافته شوند كه به عمر و مال خود سخنان بيهوده و لهو و بازيچه مى‌خرند و با افكار باطل سودا كنند و به كارهاى ناپسند پردازند و هدفشان گمراه كردن مردم است از راه خدا. قرآن هشدار مى‌دهد كه نصيب اين طايفه عذابى است خوار كننده.

در حالى كه خداى تعالى براى صالحان بهشتهاى پر نعمت مهيا كرده است. آيا پروردگار ما حكيم نيست؟ و به هر كس بر وفق حكمت خود پاداش نمى‌دهد؟

ما حكمت خدا را مى‌شناسيم و سپاسش مى‌گوييم تا ما را از حكمت خود