تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٩ - شرح آيات
[٥٠] چگونه شناخت خود را از خدا بيشتر كنيم و بر اميد به رحمتش بيفزاييم؟ و چگونه به اين يقين برسيم كه خدا مىتواند مردگان را زنده كند؟
جواب: به نظر كردن در آثار رحمت خدا. باران كه رحمت اوست چون بر زمين مرده ببارد، زمين با شادمانى آن را استقبال خواهد كرد. و آفرين خواهد گفت و كشتههايش مىرويند. و زمين به سادگى جامهاى از علف سبز بر تن خواهد كرد.
«فَانْظُرْ إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ- پس به آثار رحمت خدا بنگر.» هدف از نظر تنها اذعان به قدرت خداوند نيست. بلكه شناخت تجليات قدرت خداوند بر آفريدگان و سنتهايى است كه خدا در جهان به اجرا درآورده و كيفيت اجراى اين سنتهاست.
«كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها- كه چگونه زمين را پس از مردنش زنده مىكند.» چون انسان دريابد كه خدا چگونه زنده مىكند، به حقايق روز باز پسين هم آگاه خواهد شد. آفريدگار دنيا همان آفريدگار آخرت است و قدرت او در آفرينش يكسان است.
«إِنَّ ذلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتى وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ- چنين خدايى زنده كننده مردگان است و بر هر كارى توانا است.» انتقال ابرها از دورترين نقطه زمين براى باريدن در دورترين نقطهها، ايمان به روز رستاخيز را در دل ما بر مىانگيزد. هم چنان كه زمين به باران زنده مىشود.
مردم نيز در روز رستاخيز زندگى نو خواهند يافت.
[٥١] «وَ لَئِنْ أَرْسَلْنا رِيحاً فَرَأَوْهُ مُصْفَرًّا لَظَلُّوا مِنْ بَعْدِهِ يَكْفُرُونَ- «اگر بادى بفرستيم كه كشتهها را زرد بينند، از آن پس همه كافر شوند.» در قرآن كريم فرق است ميان دو واژه «باد» ريح و «بادها» رياح همواره «باد» به صورت مفرد/ ٩٧ آورنده عذاب است و «بادها» به صورت جمع آورنده رحمت است.
در روايت هم از حضرت رسول (ص) نقل شد كه فرمود