تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٧ - شرح آيات
از حضرت على (ع) روايت شد كه فرمود
«سه گناه است كه عقوبت آن پيش از آن كه آخرت برسد گريبانگير صاحبش مىشود: نافرمانى پدر و مادر، ستم بر مردم و كفران احسان». [٢٣] امام صادق فرمود
«از گناهانى كه نعمت را دگرگون مىكنند ستم و تجاوز بر مردم است. از گناهانى كه سبب پشيمانى مىشوند قتل است. گناهى كه خشم خدا را سبب مىشود ظلم است. گناهى كه پرده عفت را مىدرد، شرابخوارى است. گناهى كه روزى را حبس مىكند، زناست. گناهى كه به فنا مىانجامد قطع رحم است و گناهى كه نمىگذارد دعا مستجاب شود نافرمانى پدر و مادر است. [٢٤] در تفسير اين آيه از امام صادق (ع) روايت شده
زندگى موجودات دريايى وابسته به باران است. چون باران قطع شود فساد در دريا و خشكى ظاهر مىشود. و اين زمانى است كه گناهان و معاصى زياد شوند. [٢٥]/ ٨١ چه بسا علم هنوز رابطه بين زنا و مرگ ناگهانى (سكته) را يا رابطه بين كم فروشى و فقر را يا بين معصيت كردن و قطع باران را كشف نكرده باشد ولى در واقع اينها معلول آنها توانند بود. زيرا طاعت يا معصيت تو در محيط اطرافت مؤثر است و قرآن بارها بر اين فكر تأكيد كرده است. آنجا كه فرمايد
«اگر بر طريقه راست پايدارى كنند از آبى فراوان سيرابشان كنيم ...». [٢٦] و نيز
«اگر مردم قريهها ايمان آورده و پرهيزگارى پيشه كرده بودند بركات آسمان و زمين را مىگشوديم ولى پيامبران را به دروغگويى نسبت دادند، ما نيز به
[٢٣] - همان مأخذ، ص ٣٧٤.
[٢٤] - همان مأخذ، ص ٣٧٣.
[٢٥] - نور الثقلين، ج ٤، ص ١٩٠.
[٢٦] - جن/ ١٦.